099

invictus (fethedilemez) üzerime çöken gecenin ardında, her şey derin bir çukur kadar kara, şükrederim hangi tanrılar verdiyse, bu fethedilemez ruhu bana.   kötü olayların pençesine düştüğüm anda bile, ne ürktüm, ne sızlandım yüksek sesle… kaderin sopası altında, kana bulandı ama eğilmedi başım asla.   gazap ve gözyaşlarıyla dolu bir mekanda, gölgelerin korkusudur beliren aslında. yıllar gözdağı verse de bana. korkusuz bulacaklar beni her aradıklarında.   kapı ne kadar dar olsa da cefam ne kadar ağır olsa da, kaderimin efendisi de… ruhumun kaptanı da benim sadece. william ernest henley • • • george lois, olağanüstü tavsiyeler (yetenekli kişiler için!) içinizdeki yaratıcı potansiyeli ortaya çıkarmanın 120 yolu (boyner yayınları, 2012) isimli kitabının son öyküsünü invictus‘a ayırmıştı… ustanın yolundan giderek 100’süz notlar‘ın ilk serisini bu notla bitirdim… onun son […]